Menu Sluiten

Plagiaat bestraffen

In een recent artikel van Times Higher Education wordt een nieuw ‘Tariff’ besproken dat academici in het Verenigd Koninkrijk voorstellen om een universeel systeem van straffen in te voeren voor universiteitsstudenten die plagiaat plegen.

Het Tarriff-voorstel, dat integraal op PlagiarismAdvice.org staat, stelt dat de huidige straffen voor plagiaat te veel verschillen van universiteit tot universiteit over de hele wereld.

Van Times Higher Education:

“Studies op dit gebied hebben een hoge mate van inconsistentie gevonden in de straffen die universiteiten toepassen om studenten te straffen die schuldig worden bevonden aan kopiëren, met grote variaties tussen, en zelfs binnen, instellingen.”

Het resultaat van een dergelijk systeem binnen de academische wereld brengt de plausibiliteit naar voren van een soortgelijk universeel systeem van straffen voor plagiaat binnen andere sectoren, zoals uitgeverijen en onderzoek.

Plagiaat is een misdaad – dat is een feit.

Net als bij andere vormen van diefstal variëren de wettelijke straffen voor het misdrijf afhankelijk van de ernst. Het stelen van een pakje kauwgom in een winkel is een minder zwaar vergrijp dan het stelen van een auto.

Van plagiarism.org:

De meeste gevallen van plagiaat worden beschouwd als misdrijven, bestraft met boetes van $100 tot $50.000 – en maximaal een jaar gevangenisstraf. Plagiaat kan ook worden beschouwd als een misdrijf onder bepaalde staats- en federale wetten. Als een plagiator bijvoorbeeld meer dan $2500 verdient met auteursrechtelijk beschermd materiaal, kan hij of zij boetes krijgen tot $250.000 en een gevangenisstraf van maximaal tien jaar.

Hoewel de juridische gevolgen van plagiaat duidelijk zijn omschreven, zijn de feitelijke resultaten van plagiaat binnen sectoren als uitgeverijen en onderzoek niet altijd zo duidelijk.

In veel recente gevallen van plagiaat in kranten wordt de overtreder bijvoorbeeld gewoon “ontslagen” uit zijn of haar functie bij het bedrijf.

Voor de uitgever is het meestal het beste om het verhaal in stilte te laten verdwijnen om te voorkomen dat de reputatie van het bedrijf wordt geschaad.

Wat als er binnen deze bedrijfstakken een universeel systeem van straffen zou komen? In dat systeem zouden plagiaat duidelijk kunnen worden bestraft en zou zelfs kunnen worden bepaald welke overtredingen strafrechtelijk zouden worden vervolgd. Hoewel dit een goed idee lijkt, is de doeltreffendheid van de aanpak – straf op de voorgrond van het plagiaatprobleem brengen – betwistbaar.

De situatie valt binnen het domein van straf vs. preventie. In plaats van middelen te besteden aan het opleggen van straffen en sancties binnen deze sectoren, zouden de middelen kunnen worden ingezet om plagiaat helemaal te voorkomen.

Plagiaatpreventie kan op twee manieren gebeuren: educatie en technologie.

De eerste stap om plagiaat te voorkomen is mensen voor te lichten over wat plagiaat is, waarom het verkeerd is en hoe je bronnen correct citeert. De tweede stap om plagiaat te voorkomen is het gebruik van detectiesoftware die nauwkeurig gevallen van dubbele inhoud kan uitsluiten voordat deze wordt verspreid. Dit voorkomt effectief dat er schade wordt aangericht omdat de geplagieerde inhoud nooit buiten de muren van een bedrijf komt.

Misschien is een tweeledige aanpak het beste: toewerken naar een meer universeel systeem van plagiaatstraffen binnen bedrijfstakken en tegelijkertijd de inspanning verdubbelen door plagiaat te voorkomen voordat het gebeurt door middel van onderwijs en technologie.

Citaties:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *