Menu Zamknij

Maria Luigia

Jej Cesarska i Królewska Wysokość Maria Luiza Leopoldyna Franziska Theresia Josepha Lucia, księżniczka cesarska i arcyksiężna Austrii, księżniczka królewska Węgier i Czech, księżniczka Toskanii, księżna Parmy, Piacenzy i Guastalli jest córką Franciszka II, Świętego Cesarza Rzymskiego i jego drugiej żony, Marii Teresy z Dwóch Sycylii.
W 1810 roku Maria Luiza wyszła za mąż za Napoleona Bonaparte. Małżeństwo to miało na celu połączenie Cesarstwa Austriackiego jej ojca z Pierwszym Cesarstwem Francuskim jej męża. W 1811 r. cesarzowej urodził się syn, Napoleon Franciszek Józef Karol Bonaparte, nazywany królem Rzymu, a później księciem Reichstadtu.
Po abdykacji Napoleona Maria Luiza wraz z synem uciekła z Paryża do Blois, a następnie do Wiednia, gdzie pozostała do 1814 r., kiedy to na mocy traktatu paryskiego otrzymała dożywotnio księstwa Parmy, Piacenzy i Guastalli, przy czym nie sprecyzowano, kto zostanie księciem Parmy po jej śmierci. W 1817 r. podpisano traktat pozostawiający księstwa Burbonom.
Cztery miesiące po śmierci Napoleona, w 1821 r., Maria Luiza poślubiła morganatycznie swego kochanka, Adama-Adalberta, hrabiego i lorda Neipperg (1775-1829). Para miała dwoje dzieci pozamałżeńskich: Albertynę, hrabinę Montenuovo (1817-1867) i
Wilhelma Albrechta, hrabiego Montenuovo, późniejszego księcia Montenuovo (1819-1895). Małżeństwo to miało również drugą córkę, Matyldę, hrabinę Montenuovo, w 1822 r.

Po śmierci Neipperga Marie-Louise poślubiła morganatycznie, w 1834 r., swojego wielkiego szambelana, Charlesa-René, hrabiego Bombelles (1785-1856).marła w grudniu 1847 r. w Parmie, a jej status księżnej Parmy i Piacenzy przeszedł na księcia Karola Parmeńskiego, wnuka ostatniego panującego księcia Parmy.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *